Opublikowane w

Historia Patrycji

Gościnnie na blogu Poszukiwaczy Jeti Patrycja:

„Mam na imię Patrycja i od dzieciństwa zmagam się z chorobą afektywną dwubiegunową.

Choroba ta jest uciążliwa i wpływa na życie negatywnie. Są dni lepsze ale też i gorsze. Każdy dzień to walka z samą sobą o normalne funkcjonowanie. W dniach gdy jest stan depresyjny nie ma się siły na nic, gdy są dni euforii można przenosić góry. To jedna wielka huśtawka emocjonalna z którą musiałam nauczyć się walczyć. Czasem muszę wyrzucić emocje np. przez płacz lub sport. Jestem pełna żalu do losu dlaczego akurat ja muszę być chora na CHAD a nie ktoś inny.

Na szczęście żyję w XXI w. gdzie medycyna jest bardzo rozwinięta i istnieją leki nowej generacji. Te które biorę to tzw inhibitory nastroju. Gdy się bierze je systematycznie to jest się w stanie normalne funkcjonować i cieszyć się życiem, Jednak w przypadku dni gorszych trzeba liczyć na pomoc bliskich.

W tej chorobie bardzo ważne jest wsparcie bliskich osób. Oni dają siłę by przetrwać kolejny dzień. Ta walka nie jest łatwa ale trzeba ją każdego dnia kontynuować i działać i pracować nad sobą i swoimi emocjami.”

Łatwo jest zostać wykluczonym. JETI to tolerancja dla wszystkich, nie tylko wybranych. Patrycja uzmysławiam Nam jak szerokim pojęciem jest niepełnosprawność.

Dziękujemy
– zespół JETI

Opublikowane w

Współpraca z OPUS – stowarzyszenie reaktywacja.

Droga ku realizacji celu okazała się wyboista i trudna. COVID-19 Nas podzielił. Strach i izolacja spowodowały opóźnienia. Z trudem radziliśmy sobie z dużą ilością biurokracji – zwątpieniem i niedomówieniami.

Inicjatywa powróciła po pół roku. Radek i Dariusz znaleźli pomoc dla grupy w postaci partnera. Centrum Opus – instytucja zajmująca się wsparciem NGO, przedsiębiorstw społecznych w ramach projektów unijnych podjęła się koordynacji i merytorycznego wsparcia naszych działań.

Z nową energią i silnym partnerem u boku ruszyliśmy od nowa. Na Narutowicza 8 o godz: 9:00 10 lipca 2020 spotkaliśmy się w składzie: Radek, Aleksandra B., Adam, Dariusz, Kamil, Anna, Kuba, Katarzyna. Nastąpiło oficjalne przypieczętowanie składu zarządu, do którego wszedł tym razem Dariusz zamiast Oli C. (jedna niewielka roszada w stosunku do ostatniego spotkania). Dołączyła do składu także Ania.

Nasze nowe logo

Od pełnego sukcesu dzieli Nas tylko krok, zatwierdzenie dokumentacji przez urzędy. Z racji nachodzących zmian strona Poszukiwaczy Jeti przenosi swój adres na poszukiwacze.jeti.org.pl. W poprzednim miejscu powstanie nowa oficjalna strona stowarzyszenia.

Opublikowane w

18-ste urodziny Pub Biblioteka

Świętowaliśmy razem z Biblioteką urodziny. Miejsce to dla Nas ważne, gdyż tu wszystko się zaczęło.

Kamil i… (nasz nowy kolega)

Skład ekipy zmieniał się na przestrzeni ośmiu lat, bo znany się od czasu kiedy biblioteka chodziła jeszcze do trzeciej klasy podstawówki 🙂 W tym poście chciałem przypomnieć JETI: o Anecie, Ani, Marcie, Katarzynie, Damianowi, Andrzejowi i wielu innych; których życie ułożyło się inaczej i toczy się dalej. Nie widujemy ich na spotkaniach ale wnieśli oni swój wkład: optymizm i siłę w szeregi grupy, która wciąż przechodzi zmiany. Istnieje również dzięki Nim.

Małgorzat, Aleks i Ola
Czytaj dalej 18-ste urodziny Pub Biblioteka
Opublikowane w

Stowarzyszenie JETI

Wczoraj o godzinie 20:00 spotkaliśmy się w celu utworzenia grupy formalnej: stowarzyszenia rejestrowanego. Ekipa w planowanym składzie zarządu: Aleksandra B., Dariusz, Aleksandra C.; komisji rewizyjnej: Adasia, Radka, Kamila, Kuby oraz członków założycieli Agnieszki i Katarzyny postanowiła zmieniać świat, rzeczywistość ludzi niepełnosprawnych na lepsze.

Ten jeden krótki wieczór, to jedynie mały krok w całym ciągu naszych działań na przełomie kilku lat ale wielki w kierunki poważnych zmian. Zaczynamy z mocnym potencjałem, silnym kapitałem w postaci wspaniałych ludzi. Grupa uderzeniowa zdolna kruszyć mury uprzedzeń i stereotypów rusza. Do pełnej formalizacji został tylko krok.

Opublikowane w

Kongres w Warszawie.

Miejsce gdzie odbywało się wydarzenie.

Wczoraj gościliśmy na V Kongresie Osób z Niepełnosprawnościami. W czteroosobowej grupie: Kamil, Adaś, Ola, Radek o godzinie 9 rano zawitaliśmy w Warszawie. Postanowiłem poświęcić na blogu kilka słów, które są moją subiektywną oceną wydarzenia:

Przyjechałem do Warszawy jako zbrojnie ramię zespołu do walki z wykluczeniem osób niepełnosprawnych i stwierdziłem, że muszę zredefiniować moje spojrzenie na sprawę. Jeden z uczestników Konwentu dał mi do zrozumienia, że wszyscy ludzie są różni, do tej pory jakby uchodziło to mojej uwadze. Każda niepełnosprawność jest nietypowa, każdy oczekuje innej pomocy, w inny sposób chce zwrócenia uwagi na siebie. Nie da się toczyć walczyć z niewidzialnym wrogiem bez postaci i kształtu.

W Warszawie znalazłem się na Kongresie zatopionym, w pewnym stopniu w iluzji, najchętniej porównałbym to do kongresu futurologicznego z powieści S. Lema. Jako niepełnosprawni, a przede wszystkim jako myślący ludzie, trafiamy do rzeczywistości nieco systemowo zagmatwanej, pełnej magicznych wyobrażeń teoretyków, którzy nie mają odpowiedniego gruntu pod nogami. Z jednej strony mamy grupę ludzi niepełnosprawnych o wysokich umiejętnościach, wytrwałości, sile, inteligencji i samozaparciu z drugiej grono wizjonerów, teoretyków, którzy są przekonani, że wdrażanie słabej szablonowej rzeczywistości, w której niepełnosprawni nie mają głosu, ma sens. Nie ma, to trzeba zmienić, potrzeba nowych sposobów myślenia, lepszego wsparcia, partycypacji.

Na Kongresie nie brakowało ludzi bystrych o ogromnej mocy przebicia, zainspirowały mnie ich opowieści, walka z wykluczeniem. Nie jesteśmy jedyni, nie stanowimy kropli w morzu.  Zawsze byłem zdania, że przetrwać wszystko może tylko to co najcenniejsze, więc miłość i przyjaźń, poczucie braterstwa reszta to tylko skromne dodatki. Nie można jednak odpuścić, przestać walczyć. Bez walki nie będzie lepszej przyszłości.   

Opublikowane w

Urodziny Małgorzat i Adasia

Rodzeństwo wkroczyło w wiek chrystusowy, życzymy im wiele szczęścia na tym etapie życia.

Nasza skromna grupka w nieco rozszerzonym składzie.

Z żeglarskiego Pucka zawitała do Nas także Joanna, by wspólnie z bliźniakami świętować. Nie ubyło się bez poczęstunku, kolejki cytrynówek i potłuczonej butelki wody, co dodało spotkaniu właściwego poziomu marazmu w stosunku do szczęścia. Mimo całości, tego co było, tego co zdarzyć się mogło a nie było, a zdarzyć się może, nadal stanowimy zespół pełen energii i inicjatywy by zmieniać wielki świat.

Kochamy Was bliźniaki. Całuski.

Opublikowane w

Stacja Puck

I stało się. Poszukiwacze Jeti na obozie żeglarskim. Okazało się, że Włochaty Stwór polubił wody zatoki i tam trzeba go szukać. Słowa wiatrem i falą pisane lekko kołyszą – gdzie zmierzamy ? Do celu.

Nasza sympatyczna grupka, w tym jeden człek z patentem żeglarskim.

Opublikowane w

Urodziny Oli

Nasza wspaniała grupka. Fotosa robił Adaś.

Szumnie świętowaliśmy wczoraj urodziny Aleksandry a wszyscy wiedzieli, że to było dobrze. Ola dołączyła do Poszukiwaczy cztery lata temu, odszukała tu przyjaciół i wsparcie. Od tej pory w dniu swego święta nie pozostaje trzeźwa.

Życzymy byś miała życie równie smakowite jak twoje sałatki.

Opublikowane w

Witajcie, Poszukiwacze

Witamy w WordPressie. To jest pierwszy post, a więc historyczny. Na razie na stronie niewiele widać ale zmieniać się to będzie z czasem, jak zmienia się nasza grupka.

Administratorami zostali: Gosia i Adaś ze względu na komputerowe talenty. Reszta z Was otrzyma dostęp jako autorzy postów. Tak aby nauczyć się obsługi strony – wszyscy możemy ją tworzyć ! Zachęcam do ekspresji i eksperymentów.

Wasz Kamiluch 🙂